Mistrzowie
SWAMI SIVANANDA (1887-1963)
 |
Swami Sivananda urodził się w pobożnej bramińskiej rodzinie na południu Indii 8. września 1887 roku. Był pełnym życia dzieckiem, które już we wczesnym okresie swojego życia wykazywało się wielkim współczuciem dla innym. Był przeciwny systemowi kast, który był ściśle przestrzegany w Indiach. Jako nastolatek sprzeciwił się tym zasadom pobierając naukę szermierki u "nietykalnego", co było nie do pomyślenia w tamtych czasach. Był doskonałym uczniem i w wieku 23 lat został lekarzem. W 1913 wyjechał do Malezji, gdzie prowadził dwa szpitale znajdujące się przy plantacjach kauczuku, na których pracowały tysiące Hindusów. |
Po dziesięciu latach oddanej służby chorym i biednym, opuścił jednocześnie i Malezję i wygodne życie człowieka z klasy średniej, stał się wędrownym medykiem żyjącym według duchowej tradycji Indii. Rok później złożył śluby czystości i został mnichem. Jego oddanie, hojność, pokora, jego niezwykłe współczucie i pogoda ducha sprawiały, że gromadziło się wokół niego wiele szczerze oddanych kobiet i mężczyzn szukających pomocy i przewodnictwa w swoim życiu przepełnionym problemami i cierpieniem. Swami Sivananda założył Divine Life Society (Stowarzyszenie Boskiego Życia) w 1939 i stworzył swój ashram na brzegu świętej rzeki Ganges w Rishikesh w północnych Indiach.
Od tego momentu aż do swojej śmierci Swami Sivananda nauczał i służył potrzebującym w każdy dostępny sobie sposób. Był niezwykle płodnym pisarzem – autorem ponad trzystu książek – oraz inspirującym i odważnym mówcą. Był wielkim człowiekiem, zarówno w wymiarze fizycznym, mentalnym i duchowym, inspirując tysiące ludzi na całym świecie do prowadzenia życia pełnego bogactwa i spełnienia dzięki starożytnym naukom jogi. Jego duchowy spadek wciąż silnie odczuwany jest dzięki kwitnącemu Divine Life Society w Rishikesh i wielu organizacjom, które jego uczniowie rozwinęli w Indiach i na Zachodzie. Swami Sivananda opuścił swoje ciało 14. lipca 1963. Uważany jest za jednego z największych współczesnych świętych Indii.
Swami Sivananda sformułował przesłanie stowarzyszenia Divine Life Society w słowach:
" Kochaj. Służ. Dawaj. Oczyszczaj. Medytuj. Realizuj. Bądź dobry. Czyń dobro. Współczuj. Pytaj siebie, „Kim jestem?". Poznaj swoją prawdziwą naturę i stań się wolny."
SWAMI Vishnudevananda (1927-1993)
 |
W 1957 roku Swami Vishnudevananda wyruszył z miejsca u podnóży Himalajów by zanieść światu nauki swego nauczyciela Swamiego Sivanandy. Polecenie, jakie otrzymał nakazywało mu rozprzestrzenienie nauk jogi na Zachodzie. Przez 37 lat pracował niestrudzenie jako oddany nauczyciel duchowy, podróżując dookoła świata i zakładając centra i ashramy, gdzie ta praca mogła być kontynuowana. |
Pewnego dnia podczas służby znalazł ulotkę w koszu na śmieci – jej tematem była prawda na temat praktyki duchowej, a jej autorem Swami Sivananda. Swamy Kuttan Nair był pod tak wielkim wrażeniem tego, co przeczytał, że wziął urlop by odwiedzić w ashramie Swamiego Sivanandę, jednego z największych współczesnych świętych,. Po odejściu z wojska przez krótki czas pracował jako nauczyciel w szkole, ale w 1947 porzucił to życie, poszedł za powołaniem i wstąpił do asharamu Sivanandy w Rishikesh. W przeciągu roku został mnichem i otrzymał imię Swami Vishnudevananda. Żył w ashramie przez 10 lat, w trakcie których został mianowany pierwszym Profesorem Hatha Jogi w Leśnej Akademii Jogi Vedanty (Yoga Vedanta Forest Academy). Wykonywał także wiele innych funkcji; był m. in. osobistym sekretarzem Swamiego Sivanandy.
Opuścił Indie w 1957 roku i przybył na Zachodnie Wybrzeże Stanów Zjednoczonych Ameryki, gdzie wkrótce zdał sobie sprawę z tego, że ludzie są tak zaangażowani w wir codzienności, że nie wiedzą ani jak się relaksować, ani jak zdrowo żyć. Swami Vishnudevananda wpadł na pomysł Wakacji z Yogą i rozpoczął tworzenie miejsc, w których ludzie mogli by cieszyć się całkowitym odpoczynkiem ciała, umysłu i ducha. Założył kilka ashramów oraz centrów, których funkcjonowanie oparte jest na zintegrowanym podejściu do jogi. Podejście stosowane jest obecnie w każdym Centrum Jogi Sivananda Vedanta. Polega ono na połączeniu czterech głównych ścieżek jogi: raja, karma, bhakti i jnana jogi, oraz pozytywnego myślenia i medytacji.
W 1969 założył True World Order by tworzyć i szerzyć jedność i zrozumienie między ludźmi na całym świecie. Rozwinął unikalny system kształcenia nauczycieli jogi w ramach kursów Sivananda Yoga Teacher's Training w celu wprowadzenia do świata harmonii poprzez nauczanie podstaw jogicznej dyscypliny. W 1971 Swami Vishnudevananda pojawił się na pierwszych stronach gazet po tym, jak obleciał świat swoim małym dwuosobowym samolotem rozrzucając kwiaty i ulotki nawołujące do pokoju w miejscach, które przeżywały kryzys. Nazwany "latającym Swamim" przekraczał granice stworzone przez ludzi i strefy wojny w Belfaście (1971), Suezie (1971), Zachodnim Pakistanie (1971) i nad murem berlińskim (1983). Sponsorował liczne festiwale, konferencje i sympozja wzywające ludzi do życia w pokoju i wzajemnym zrozumieniu.
Oprócz niestrudzonej pracy na rzecz pokoju na świecie oraz nauczania, Swami Vishnudevananda jest znany jako autor książki The Complete Illustrated Book of Yoga oraz Meditation and Mantras. Swami Vishnudevananda opuścił swoje ciało 9. listopada 1993 roku, a jego spuścizna, ogólnoświatowa organizacja, zajmuje się propagowaniem starożytnej i ponadczasowej mądrości jogi.
Otwarty list Swamiego Vishnu-devanandy do nauczycieli jogi.
Swami Vishnudevananda nalegał, by przyszli nauczyciele jeszcze przed zapisaniem się na kurs nauczycielski lub też przed zajęciami z jogi zadali następujące pytania swojemu nauczycielowi:
Nauki jakiego mistrza przekazuje ten nauczyciel i do jakiej tradycji należy jego mistrz?
Czy nauczyciel ten był inicjowany przez swojego mistrza i czy miał przekazywać jego nauki
innym ludziom ?
Tradycyjny nauczyciel wywodzi się z jednej z sześciu szkół hinduskiej filozofii, z których każda została założona i rozwinięta przez jednego mędrca. Mędrcy owi posiadali uczniów, którzy stanowili pierwsze ogniwa w łańcuchu łączącym guru i uczniów i podtrzymywali linię każdego systemu.
Na przykład RamaKrishna Paramahamsa, Swami Sivananda i Ramana Maharishi, wszyscy uważani za współczesnych świętych w Indiach, mieli własnych mistrzów, a teraz każdy ma swoich uczniów, którzy przekazują dalej mądrość mistrzów swoim uczniom.
Sześć systemów filozoficznych:
- Purva Mimamsa, założony przez Jaimini
- Uttara Mimamsa, czyli niedualistyczna linia filozofii Vedanty, założona przez Maharishiego Vyasę i opracowana przez mędrca Shankaracharyę. Swami Sivananda, Swami Vishnudevananda i nauczyciele z Centrów Yogi Sivanandy pochodzą z tej szkoły filozoficznej.
- Sankhya, założyciel: Kapila Rishi
- Yoga, założyciel: Patanjali Maharishi
- Vaiseshika, założyciel: Kanada Rishi
- Nyaya, założyciel: Gautama Rishi
Przekazywanie wiedzy duchowej
Wiedza duchowa jest zdobywana poprzez tradycję guru-parampara, to znaczy tradycję, w której wiedza jest przekazywana bezpośrednio od mistrza do ucznia. W ten sam sposób, w jaki jeden człowiek daje drugiemu jabłko, przekazywana jest także duchowa moc. Ta metoda przekazu duchowej mocy nazywa się sakti-sankar. W sakti-sankar szczególna duchowa wibracja mistrza jest transmitowana wprost do umysłu ucznia, którego mistrz uważa za gotowego do przyjęcia wiedzy. Jest to ukryta, mistyczna nauka przekazywana bezpośrednio od mistrza do ucznia.
Jezus Chrystus dotykiem przekazywał duchową moc niektórym ze swoich uczniów. Krishna dotykając niewidomych oczu Surdy obudził w nim wewnętrzne widzenie. Jednakże uczeń nie powinien poprzestać na otrzymaniu tej mocy od swojego mistrza. Ta inicjacja jest jedynie zapałką rozpalającą ogień. Uczeń podtrzymuje płomień poprzez własną sadhanę (duchową praktykę) inaczej ogień zgaśnie. Z wysiłkiem podąża każdego dnia ścieżką sadhany, by osiągnąć doskonałość.
Wielki hinduski święty Sri Ramakrishna Paramahamsa (1836-1886), który nie potrafił ani pisać ani czytać, inicjował uczonego w piśmie Swamiego Vivekanandę (1863-1902), który tym samym osiągnął stan nadświadomości. Jednakże, Swami Vivekananda przez siedem lat od inicjacji intensywnie praktykował, zanim doszedł do doskonałości. Następnie stał się wielkim głosicielem Yogi i Vedanty w Indiach i na Zachodzie. Swami Sivananda praktykował intensywną sadhanę nad brzegami rzeki Ganges przez wiele lat po swojej inicjacji. Podobnie Swami Vishnudevananda oddawał się intensywnej praktyce duchowej przez dziesięć lat zanim wyjechał z Indii na Zachód.
W ciągu jednego roku Swami Sivananda inicjował Swamiego Vishnu-devanandę na sannyasina i dał mu tytuł Yoga Raj (Król Jogi) i tytuł Profesora Hatha Jogi. Mimo iż Swami Vishnudevananda miał tylko 18 lat, Swami Sivananda pozwolił mu stworzyć specjalny system nauczania Hatha Jogi. Nie było żadnego fizycznego nauczania, jedynie duchowa inicjacja. Swami Sivananda dotknął czoła Swamiego Vishnu-devanandy i przywrócił mu pamięć i wiedzę o jodze z jego poprzedniego życia. Następnie Swami Vishnudevananda został wysłany w 1957 roku, by rozpowszechniać nauki jogi na Zachodzie. Ta wielka i szlachetna tradycja jogi jest obecnie zagrożona zanieczyszczeniem przez komercyjne przedsięwzięcia tych, którzy chcieliby sprzedawać jogę poprzez profesjonalne organizacje jogiczne.
Funkcja dyplomu
Mistrz może wręczyć dyplom lub przyznawać tytuły według swojego uznania. Dyplomy dawane są uczniom, którzy wydają się tego godni, ale w rzeczywistości same w sobie nic nie znaczą, jeśli uczeń nie praktykuje tego, czego został nauczony. Dyplom ma za zadanie zmotywować ucznia do pracy nad sobą i nie może być użyty do celów komercyjnych. Swami Sivananda rozdawał dyplomy i tytuły, by zachęcić swoich uczniów do używania swoich talentów w służbie ludzkości bez pobierania wynagrodzenia.
Podobnie dyplomy rozdawane pod koniec Kursu Nauczycielskiego Sivanandy (TTC) nie powinny być używane jako środek do zdobywania zatrudnienia, tak jak to ma miejsce z dyplomami ukończenia studiów medycznych czy prawniczych. Dyplom ten to raczej rodzaj duchowego błogosławieństwa mistrza. Tytuł, jaki otrzymuje się podczas kursu TTC to Yoga Siromani, czyli Klejnot Koronny Yogi. Tytuł uzyskiwany po kursie dla zaawansowanych (ATTC) to Yoga Acharya, czyli Mistrz Yogi.
W jakim zakresie nauczyciel jogi praktykuje ją w swoim życiu?
Joga to sposób życia, a nie akademicka hipoteza. By być prawdziwym nauczycielem, nauczyciel sam musi codziennie praktykować jogę, wprowadzić dyscyplinę i porządek do swojego życia, powstrzymywać się od narkotyków, alkoholu, mięsa, ryb, jajek, kawy, herbaty, czosnku i cebuli. W przeciwnym razie, jest - jak to zostało przedstawione w przypowieści opowiedzianej przez Jezusa - Faryzeuszem w świątyni, prywatnie nieprzestrzegającym prawa, które publicznie głosi i któremu powinien podlegać.
W jaki sposób można porównać nauczycielski Kurs Yogi Sivananda ( TTC ) z "Trzyletnim Kursem Szkoleniowym”?
Kursy można porównywać na podstawie długości ich trwania i poziomu oferowanego szkolenia.
Długość trwania kursu
Kurs Nauczycielski Sivanandy (TTC) składa się z 401 jednostek treningowych rozmieszczonych na przestrzeni czterech tygodni. Jogczny sposób życia jest niejako skondensowany tak, by zmieścić go w ramach czterotygodniowego kursu. W ten sam sposób Krishna nauczał swojego ucznia Arjunę, gdy skondensowaną duchową wiedzę całej Bhagavad Gity przekazał w ciągu kilku godzin w postaci instrukcji na polu bitwy. Uczniowie są całkowicie zanurzeni w jodze, od wczesnych godzin porannych aż do późnego wieczora. Ta intensywność treningu we wspierającej, duchowej atmosferze umożliwia dogłębne poznawanie i uczenie się na dużo głębszym poziomie niż jest to możliwe na kursach dorywczych.
"Trzyletni Kurs Szkoleniowy" można przedstawić jako 3,5 jednostki kontaktu nauczyciel-uczeń na tydzień, lub siedem jednostek takich kontaktów na dwa tygodnie, co w sumie daje 535 jednostek treningowych w przeciągu trzech lat. To wszystko pod warunkiem, że i uczeń i nauczyciel uczestniczą we wszystkich sesjach. Taki bardzo luźny plan nauczania nie wymaga od ucznia uregulowanego i zdyscyplinowanego stylu życia, jako że nauczanie rozciągnięte jest na bardzo długi okres czasu i nie oferuje (jakby to wynikało z nazwy) tak profesjonalnego trzyletniego szkolenia jakie ma miejsce w collegu czy na uniwersytecie.
Jakość szkolenia
Tylko poprzez stały trening w pozytywnej atmosferze ashram można nauczać jogi jako żywej nauki. Kurs Nauczycielski Sivananda Vedanta (TTC) jest właściwie wszechstronnym doświadczeniem jogi, z pomocą oferowaną w postaci podręcznika. Kurs oparty jest na modelu praktyk Leśnej Akademii Yoga Vedanta Swamiego Sivanandy w Rishikesh. Starożytna tradycja Hatha Jogi jest przekazywana według instrukcji i z błogosławieństwem wielkiego świętego Swamiego Sivanandy.
To dzięki łasce Swamiego Sivanandy wiele tysięcy osób wzięło udział w intensywnych Kursach Nauczycielskich (TTC) w ashramach Sivanandy na całym świecie. Nie wiadomo ilu z nich nadal uczy. Ważniejszy jest fakt, że poznali sposób włączania duchowej, tradycyjnej praktyki jogi w swoje życie. Nauczyciel jogi powinien praktykować, a nie tylko głosić to, czego się nauczył. Nauczyciel, który sam praktykuje przyciąga uczniów jak miód pszczoły. Ten, który nie praktykuje jogi, nie ma prany (energii) i zatrzyma przy sobie uczniów jedynie na bardzo krótki czas.
Nauczyciela, który ukończył trzyletni kurs powinniście przepytać dokładnie, jakie jest pochodzenie jego mistrza i metod nauczania, jaki czas spędził ze swoim nauczycielem i jaki ma system uczenia jogi. Należy także sprawdzić, jaki jest ten człowiek pod względem etycznym i moralnym.
W tradycji jogi uczeń może pobierać nauki od tylko jednego nauczyciela. Mieszanie różnych systemów, dla własnej wygody lub zachcianki jest uważane za nieetyczne względem samego procesu nauczania. Praktyka jogi zajmuje całe życie mistrza. Połączenie w systemie nauczania według guru-parampara między mistrzem a uczniem ma ogromne znaczenie i jest niezwykle istotne dla zachowania czystości przekazywanych nauk.
